bişeydiyorum

 Çok sıkıldım. Yıllar bilgece elde ettiklerin hayal ettiklerinden farklıdır diyor. Büyük resme şöyle dakikalarca bakıyorum. Burası mı ? Henüz değil gibi geliyor. Bir yanım da diyor ki “birşeyi arzu ediyorsam, o şey de beni bulmayı arzu ediyordur”. Yine de sıkıldım ve yoruldum. 

  Yalnız değilim ,bir ailem var. Gerisi uzun yolumun kenarında dizili ağaçlar gibi hep geride kaldı. Yol hiç bitmedi. Hep duraklar var , bildiğim / bilmediğim. Hiç biryere tam ait olamadım. Başlayan herşeyin bitmesini bekliyorum. Sıkılgan hislerim beklemekten sanırım. Yolun bir ucu var mı? Bir sabah uyandığımda “benim olan herşey bende” diyebilir miyim? Bu ulaşmaca… Yorgunum doğrusu. Huzurlu ve güvenli olabileceğime inandığım yerin Dünya’da olmadığını düşünüyorum❤️

              BAŞLANGIÇ      Söylecek sözüm hep var. Yola çıkalı 35 yıl olmuş ancak bu yolun benim yolum olduğunu anlamam çok uzun sürmüş. Anladıktan sonra farkettim elbette. Birşeyleri çok daha iyi yaptığımı düşündüğüm oldu zaman zaman. Çok bilmişlik deme lütfen. Böyle düşünmemin sebebi o şeyi yalnız ve berbat bir noktada aşabilmiş olmam. Tarzımın veya yöntemlerimin genelgeçerliği tartışılır. Yine de insan kendi başarıya ulaşmış çabasını bir şöyle pohpohlamadan rafa kaldırmasın ne olacak. Nihayetinde başkalarının takdirine ihtiyacı olmadığını insan kendine söylemeli ❤️